|
Concert "ITALIA" - Brussel - 29-01-2010 |
|
|
|
Datum
Plaats
- Sint-Michielstheater | Brussel
Programma
- Carl Maria von WEBER: Ouverture der Freischutz
- Dimitri SHOSTAKOVITCH: Concerto n° 2 voor piano
- Antonio VILARDI: Unus Moriatur da « Judas »
- Ludwig van BEETHOVEN: Symphonie nr. 4 in Bes Maj, Opus 60
Solist
- Luigi FRACASSO (Italië): piano
Leiding
- Stefano MAZZOLENI (Italië)
Organisator
- Organisme Permanent pour l’Intégration de la Culture Européenne (OPICE)
De programmasamenstelling van dit concert brengt de tegenstellingen tussen de Duitse Romantiek en het hedendaags Modernisme aan het licht.
Plaats : Sint-Michielstheater, P. Devroyestraat 2, 1040 BRUSSEL
Toegang : metro Boileau (0 m), Montgomery op 300m, Thieffry op 300m, Parking 400 pl.
Ouverture der Freischutz| Carl Maria von WEBER
|
Het concert wordt immers geopend door de ouverture « Der Freischütz », een dramatisch door Carl-Maria von WEBER gecomponeerd werk, dat over de lotgevallen van een onhandige jager vertelt die magische kogels gebruikt, die hem helaas noodlottig zullen worden.
|
|
Concerto nr. 2 voor piano | Dimitri SHOSTAKOVITCH
|
Dimitri SJOSTAKOVITSJ had een getormenteerd leven, met periodes van erkenning door de Communistische Partij afgewisseld door periodes van uitsluiting en dreigementen. Alle angst die met zijn onrustig bestaan gepaard gaan schijnt door in dit Tweede pianoconcerto, dat in 1957 voor het eerst door zijn zoon vertolkt werd. |
|
Unus Moriatur da "Judas" | Antonio VILARDI
|
« Unus moriatur », fragment uit « Judas » van Antonio VILARDI (première in mei 1999) schildert een beeld waarin Judas zich bewust wordt van de nutteloosheid van zijn daad in relatie tot zijn intentie. De koperblazers geven uiting aan de vertwijfeling en angst van Judas, zijn staat van verwarring ; de snaarinstrumenten belichamen de momenten van sereniteit en hoop en het orkest weerspiegelt het moment van de keuze, juist of verkeerd, maar die ontegenzeggelijk de mogelijkheid van een oplossing uitsluit. |
|
Symphonie nr.4 in Bes Maj, Opus 60 | Ludwig van BEETHOVEN
|
Ludwig van BEETHOVEN brengt tot slot van het concert de sereniteit terug met zijn Symfonie nr. 4 die door sommigen als poëzie met een glimlach wordt gekwalificeerd. Dit werk is fijn en subtiel van aard. De geesten dwalen rond in de langzame introductie en manifesteren zich met veel bombarie in de allegro vivace. Het adagio is een ingehouden opgewondenheid; alles lijkt de liefdesbrieven van de componist aan zijn geliefde te parafraseren. Het slot is geanimeerd en uitbundig
|
|
|
Twee Italiaanse componisten zijn tijdens dit concert van de partij :

- de dirigent Stefano MAZZOLENI beoefende muziek in vele vormen ; hij bespeelt meerdere instrumenten, is componist, lid van meerdere internationale jury’s en docent aan het Conservatorium van Lecce. Hij gaf leiding aan een groot aantal grote orkesten en solisten en dat over de hele wereld
- de pianist Luigi FRACASSO, uit Lecce, pianodocent en lid van talrijke jury’s van wedstrijden, treedt wereldwijd op als solist met grote orkesten en kamerorkesten ;
|
|
20-09-2009 |
|